دعاهای زیر از کتاب سومین جشنواره بین‌المللی "دستهای کوچک دعا" است

      

خدای قشنگ سلام! خدایا چرا حیوانات درس نمی‌خواننداما ما باید هر روز درس بخوانیم؟ در سال جدید دعا می‌کنم آنها درس بخوانند و ما مثل آنها استراحت کنیم! (نیشتمان وازه / 10 ساله)

          آرزو دارم سر آمپول‌ها نرم باشد! (تاده نظر‌بیگیان / ۵ ساله)

-         خدای مهربانم! من در سال جدید از شما می‌خواهم اگر در شهر ما سیل آمد فوراً من را به
ماهی تبدیل کنی! (نسیم حبیبی / ۷ ساله)

-          بسم الله الرحمن الرحیم. خدایا! از تو می‌خواهم که برادرم به سربازی برود و آن را تمام کند. آخه او سرباز فراری است. مادرم هی غصه می‌خورد و می‌گوید کی کارت پایان خدمت می‌گیری؟ (حسن ترک / 8 ساله)

-          ای خدای مهربان! پدر من آرایشگاه دارد. من همیشه برای سلامت بودن او دعا می‌کنم. از تو می‌خواهم بازار آرایشگاه او و همه آرایشگاه‌ها را خوب کنی تا بتوانم پول عضویت کانون را از او بگیرم چون وقتی از او پول عضویت کانون را می‌خواهم می‌گوید بازار آرایشگاه خوب نیست! (فرشته جبار نژاد ملکی / 11 ساله)

-         خدای عزیزم! من تا حالا هیچ دعایی نکردم. میتونی لیستت رو نگاه کنی. خدایا ازت میخوام صدای گریه برادر کوچیکم رو کم کنی! (سوسن خاطری / 9 ساله)

-         خدای عزیزم! در سال جدید کمک کن تا مادربزرگم دوباره دندان دربیاورد آخر او دندان مصنوعی دارد! (الناز جهانگیری / 10 ساله)
- آرزوی من این است که ای کاش مامان و بابام عیدی من را از من نگیرند. آنها هر سال عیدی‌هایی را که من جمع می‌کنم از من می‌گیرند و به بچه‌ آنهایی می‌دهند که به من عیدی می‌دهند! (سحر آذریان / ۹ ساله)

-          ای خدا! کاش همه مادرها مثل قدیم خودشان نان بپزند من مجبور نباشم در صف نان بایستم! (شاهین روحی/10 ساله)

-          خدایا! کاری کن وقتی آدم‌ها می‌خوان دروغ بگن یادشون بره (پویا گلپر / 10 ساله)

-         خدا جون! تو که اینقدر بزرگ هستی چطوری میای خونه ما؟ دعا می‌کنم در سال جدید به این سؤالم جواب بدی! (پیمان زارعی / 10 ساله)

-          خدایا! یک برادر تپل به من بده!! (زهره صبورنژاد / 7 ساله)

-          ای خدا! کاری کن که دزدان کور شوند ممنونم! (صادق بیگ زاده / 11 ساله)

-         دلم می‌خواهد حتی اگر شوهر کنم خمیر دندان ژله‌ای بزنم! (روشنک روزبهانی / 8 ساله)
خدایا! شفای مریض‌ها را بده هم چنین شفای من را نیز بده تا مثل همه بازی کنم و هیچ‌کس نگران من نباشد و برای قبول شدن دعا 600 عدد صلوات گفتم ان شاء الله خدا حوصله داشته باشد و شفای همه ما را بدهد. الهی آمین. (مهدی اصلانی / 11 ساله)

-         خدایا! دست شما درد نکند ما شما را خیلی دوست داریم! (مینا امیری / 8 ساله)
خدایا! تمام بچه‌های کلاسمان زن داداش دارند از تو می‌خواهم مرا زن دادش دار کنی! (زهرا فراهانی / 11 ساله)

-         ای خدای مهربان! من سالهاست آرزو دارم که پدرم یک توپ برایم بخرد اما پدرم بدلیل مشکلات نتوانسته بخرد. مطمئن هستم من امسال به آرزوی خودم می‌رسم. خدایا دعای مرا قبول کن... (رضا رضائی طومار آغاج / 13 ساله)

-         ای خدای مهربان! من رستم دستان را خیلی دوست دارم از تو خواهش می‌کنم کاری کنی که شبی او را در خواب ببینم! (شایان نوری / 9 ساله)

-         خدایا ماهی مرا زنده نگه دار و اگر مرد پیش خودت نگه دار و ایشالله من بتوانم خدا را بوس کنم و معلم‌مان هم مرا بوس کند!! (امیرحسام سلیمی / 6 ساله)

-         خدایا! دعا می‌کنم که در دنیا یک جاروبرقی بزرگ اختراع شود تا دیگر رفتگران خسته نشوند! (فاطمه یارمحمدی / 11 ساله)

-         ای خدا! من بعضی وقت‌ها یادم می‌رود به یاد تو باشم ولی خدایا کاش تو همیشه به یاد من بیوفتی و یادت نرود! (شقایق شوقی / 9 ساله)

-         خدای عزیزم! سلام. من پارسال با دوستم در خونه‌ها را می‌زدیم و فرار می‌کردیم. خدایا منو ببخش و اگه مُردم بخاطر این کار منو به جهنم نبر چون من امسال دیگه این کار رو نمی‌کنم! (دلنیا عبدی‌پور / 10 ساله)

-         آرزو دارم بجای این که من به مدرسه بروم مادر و پدرم به مدرسه بروند.. آن وقت آنها هم می‌فهمیدند که مدرسه رفتن چقدر سخت است و این قدر ایراد نمی‌گرفتند! (هدیه مصدری / 12 ساله)

-         خدایا مهدکودک از خانه ما آنقدر دور باشد که هر چه برویم، نرسیم. بعد برگردیم خانه با مامان و کیف چاشتم.. پاهای من یک دعا دارند آنها کفش پاشنه بلند تلق تلوقی (!) می‌خوان دعا می‌کنند بزرگ شوند که قدشان دراز شود! (باران خوارزمیان / 4 ساله)

-         خدایا! برام یک عروسک بده. خدایا! برای داداشم یک ماشین پلیس بده! (مریم علیزاده/6 ساله)

-         خدایا! می‌خورم بزرگ نمیشم! کمکم کن تا خیلی خیلی بزرگ شوم! (محمد حسین اوستادی / 7 ساله)

-         خدایا! من دعا می‌کنم که گاو باشم (!) و شیر بدهم تا از شیر، کره، پنیر و ماست برای خوراک مردم بسازم! (سالار یوسفی / 11 ساله)

-         من دعا می‌کنم که خودمان نه، همه مردم جهان در روز قیامت به بهشت بروند. (المیرا بدلی / 11 ساله)

-         خدای قشنگ سلام! خدایا چرا حیوانات درس نمی‌خواننداما ما باید هر روز درس بخوانیم؟ در سال جدید دعا می‌کنم آنها درس بخوانند و ما مثل آنها استراحت کنیم! (نیشتمان وازه / 10 ساله)
اگر دل درد گرفتیم نسل دکترها که آمپول می‌زنند منقرض شود تا هیچ دکتری نتواند به من آمپول بزند! (عاطفه صفری / 11 ساله)

-         خدای مهربان! من یک جفت کفش می‌خواهم بنفش باشد و موقع راه رفتن تق تق کند مرسی خدایا! (رویا میرزاده / 7 ساله)

-         خدایا! من یک دوستی دارم که پدرش کار نمی‌کند فقط می‌خوابد و همین طور تریاکی است! خدایا کمک کن که از این کار بدش دست بردارد.  (لیلا احسانی فر / 11 ساله)

منم زیبا

 

که زیبا بنده ام را دوست میدارم

 

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

 

ترا در بیکران دنیای تنهایان

 

رهایت من نخواهم کرد

 

رها کن غیر من را آشتی کن با خدای خود

 

تو غیر از من چه میجویی؟

 

تو با هر کس به غیر از من چه میگویی؟

 

تو راه بندگی طی کن عزیزا من خدایی خوب میدانم

 

تو دعوت کن مرا با خود به اشکی .یا خدایی میهمانم کن

 

که من چشمان اشک الوده ات را دوست میدارم

 

طلب کن خالق خود را.بجو مارا تو خواهی یافت

 

که عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو که

 

وصل عاشق و معشوق هم،اهسته میگویم، خدایی عالمی دارد

 

تویی زیباتر از خورشید زیبایم.تویی والاترین مهمان دنیایم.

 

که دنیا بی تو چیزی چون تورا کم داشت

 

وقتی تو را من افریدم بر خودم احسنت میگفتم

 

مگر ایا کسی هم با خدایش قهر میگردد؟

 

هزاران توبه ات را گرچه بشکستی.ببینم من تورا از درگهم راندم؟

 

که میترساندت از من؟رها کن ان خدای دور

 

آن نامهربان معبود.آن مخلوق خود را

 

این منم پروردگار مهربانت.خالقت.اینک صدایم کن مرا.با قطره اشکی

 

به پیش اور دو دست خالی خودرا. با زبان بسته ات کاری ندارم

 

لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم

 

غریب این زمین خاکی ام.آیا عزیزم حاجتی داری؟

 

بگو جز من کس دیگر نمیفهمد.به نجوایی صدایم کن.بدان اغوش من باز است

 

قسم بر عاشقان پاک با ایمان

 

قسم بر اسبهای خسته در میدان

 

تو را در بهترین اوقات اوردم

 

قسم بر عصر روشن ، تکیه کن بر من

 

قسم بر روز، هنگامی که عالم را بگیرد نور

 

قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم کرد

 

برای درک اغوشم,شروع کن,یک قدم با تو

 

تمام گامهای مانده اش با من

 

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

 

ترا در بیکران دنیای تنهایان.رهایت من نخواهم کرد          

 

                                                                                           

    سهراب سپهری    

چند وقت است که هر شب به تو مي انديشم

به تو آري ، به تو يعني به همان منظر دور

به همان سبز صميمي ، به همین باغ بلور

به همان سايه ، همان وهم ، همان تصويري

 که سراغش ز غزلهاي خودم مي گيري

به همان زل زدن از فاصله دور به هم

يعني آن شيوه فهماندن منظور به هم

به تبسم ، به تکلم ، به دلارايي تو

به خموشي ، به تماشا ، به شکيبايي تو

 

به نفس هاي تو در سايه سنگين سکوت

به سخنهاي تو با لهجه شيرين سکوت

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است

 یک نفر مثل خودم ، عاشق دیدار من است

یک نفر ساده ، چنان ساده که از سادگی اش

می شود یک شبه پی برد به دلدادگی اش

آه ای خواب گران سنگ سبکبار شده

بر سر روح من افتاده و آوار شده

یک نفر سبز ، چنان سبز که از سرسبزیش

می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست

راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

اگر این حادثه هر شبه تصویر تو نیست

پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکیست؟

 

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش

عاشقی جرم قشنگی ست به انکار مکوش

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود

آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است

 و تماشاگه این خیل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه, تویی

عشق من, آن شبح شاد شبانگاه تویی

 

مي انديشم زندگي روياييست و بال و پري دارد به اندازه عشق. بيانديش اندازه عشق در زندگيت چقدر است؟ در کجاي زندگيت است؟     دلم به حال عشق مي سوزد چرا سالهاست کسي را عاشق نديده ام ؟ مگر نمي دانيم براي هر کاري عشق لازم است     رهگذري آرام از کنارم مي گذرد و بدون احساسی مي گويد : صبح بخير صدايش در صداي باد گم مي شود و به گوش قلبم نمي رسد   زمان مي گذرد و در انتهاي راه مي فهمي چقدر حرف نگفته در دل باقي ماند حرفهايي که مي توانست راهي به سوي عشق باشد حرفهاي ناتمامي که در کوچه هاي بن بست زندگي اسيرند ناگهان لحظه غربت مي رسد و تو در ميابي که چقدر زود دير شده   به تکاپو مي افتي...در غربت بيابان ,در کوچ شبانه پرستوها در لحظه وصال موج و ساحل دنبال عشق مي گردي. دير شده خيلي دير   هر روز دوست داشتن را به فردا مي انداختي و حالا مي بيني ديگر فردا يي وجود ندارد سالها چشمت را به رويش بسته بودي و نمي دانستي و يا شايد نمي فهميدي       امروز حرف حقيقت را باور مي کني ... اما افسوس که خيلي زودتر از انچه فکر مي کردي دير شده   آن كس كه لذت يك روز زيستن و عاشق بودن را تجربه كنه ، انگار كه هزار سال زيسته و آنكه امروزش رو قدر نميدونه ، هزار سال هم به كارش نمي آد     اگه بگن يه روز واسه زندگي کردن فرصت دارين اگه اعلام کنن دنياداره تموم ميشه تمام خطوط تلفن اشغال ميشه واسه دوستت دارم گفتن ها يعني در آخرين لحظات تازه به اون کسي که واقعا دوستش داريم ابراز علاقه ميکنيم   در همان يك روز دست بر پوست درخت مي كشين... روي چمن ميخوابين .. كفش دوزك ها رو تماشا ميکنين..       ..سرتونو را بالا ميگيرين ... و ابرها را ميبينين . ..انگار که بار اوله اون هارو ميبينين و به آنهائي كه نميشناسين سلام ميکنين ...غصه نبايد بخورين ...وگرنه همين يه روز رو هم با غصه خوردن از دست ميدين ...     شما در همان يك روز آشتي ميکنين ومي خندين مي بخشين ....تازه ميفهمين عاشق بودين و نميدونستين ..اين قدر که غرق در زندگي بودين هيچوقت نه به کسي محبت کردين و نه اجازه محبت کردن رو به کسي دادين.... دلم ميسوزه واسه آدم هايي که هميشه در فردا زندگي ميکنن به خيال داشتن عمر نوح. ======================= خدایا .. من همانی هستم که وقت و بی وقت مزاحمت می شوم همانی که وقتی دلش می گیرد و بغضش می ترکد، می آید سراغت من همانی ام که همیشه دعاهای عحیب و غریب می کند و چشم هایش را می بندد و می گوید من این حرف ها سرم نمی شود. باید دعایم را مستجاب کنی همانی که گاهی لج می کند و گاهی خودش را برایت لوس می کند همانی که نمازهایش یکی در میان قضا می شود و کلی روزه نگرفته دارد همانی که بعضی وقت ها پشت سر مردم حرف می زند گاهی بد جنس می شود البته گاهی هم خود خواه حالا یادت آمد من کی هستم         خدایا می خواهم آنگونه زنده ام نگاه داری که نشکند دلی از زنده بودنم و آنگونه مرا بمیرانی که کسی به وجد نیاید از نبودنم

 

دختران روستا به شهر فکر می کنند، دختران شهر در آرزوی روستا می میرند، مردان کوچک به آسایش مردان بزرگ فکر می کنند، مردان بزرگ در آرزوی آرامش مردان کوچک می میرند. خدایا ، کدامین پل ، در کجای جهان شکسته است که هیچکس به خانه اش نمی رسد؟

بعضی آدمها مثل شعرند...یه شعر نو...باید قشنگ خوندشون...حسشون کرد... بعد حفظشون کرد... باهاشون یخ کرد...داغ شد...نمیشه یهویی هضمشون کرد....باید اهل باران و مه  بود...اهل خیال بود....خیلی  که بخوای             باهاشون    منطق  داشته  باشی   ،  بال میزنن  میرن     ...درست مثل لحظه ای که از خواب بلند میشی و تو حال و هوای رویایی که داشتی میدیدی هستی و نباید خیلی دقیق به مغزت فشار بیاری که چی داشتی میدیدی چون یهویی همش میپره....یادت میاد تو اون لحظه ها چقدر نرم باید باشی ؟

این درست همون حالتیه که با این  آدمها باید داشت

خدا آدمیان را  نیافریده....انگاری سروده  ...نه یکبار....هر بار

یادت  نره

تو ترنم یک رباعی در لبان خداوندی...بدرخش !

دخترم با تو سخن مي گويم
گوش کن با تو سخن مي گويم
زندگي در نگهم گلزاري است
و تو با قامت چون نيلوفر
شاخه ي پر گل اين گلزاري
من در اندام تو يک خرمن گل مي بينم
گل گيسو، گل لبها، گل ِ لبخند شباب
من به چشمان تو گل هاي فراوان ديدم
گل عفت، گل صد رنگِ اميد
گل فرداي سپيد
مي خرامي و تو را مي نگرم
چشم تو آينه ي روشن دنياي من است
تو همان خُرد نهالي که چنين باليدي
راست چون شاخه ي سرسبز و برومند شدي
همچو غنچه درختي همه لبخند شدي
ديده بگشاي و در انديشه ي گل چينان باش
همه گلچين ِ گل امروزند
همه هستي سوزند
کس به فرداي گل باغ نمي انديشد
آنکه گرد ِ همه گل ها به هوس مي چرخد
بلبل عاشق نيست
بلکه گلچين سيه کرداري است
که سراسيمه دَوَد در پي گل هاي لطيف
تا يکي لحظه به چنگ آرد و ريزد بر خاک
دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک
تو گل شادابي
به ره باد مرو
غافل از باغ مشو
اي گل صد پر من
با تو در پرده سخن مي گويم
گل چو پژمرده شود جاي ندارد در باغ
گل پژمرده نخندد بر شاخ
کس نگيرد زگل مُرده سراغ!
دخترم با تو سخن مي گويم
عشق ديدار تو بر گردن من زنجيري است
و تو چون قطعه ي الماس درشتي کميابي
گردن آويز بر اين زنجيري
تا نگهبان تو باشم ز حرامي در شب
بر خود از رنج بپيچم همه روز
ديده از خواب بپوشم همه شام
دخترم، گوهر من، تو که تگ گوهر دنياي مني
دل به لبخند حرامي مسپار
دزد را دوست مخوان
چشم امّيد بر ابليس مدار
ديو خويان پليدي که سليمان رويند
همه گوهر شکنند
ديو، کي ارزش گوهر داند!
نه خردمند بُود
آنکه اهريمن را
از سر جهل سليمان خواند
دخترم، اي همه ي هستي من!
تو چراغي تو چراغ همه شب هاي مني
به ره باد مرو
تو گلي، دسته گلي، صد رنگي
پيش گلچين منشين
تو يکي گوهر تابنده ي بي مانندي
خويش را خوار نبين
اي سراپا الماس
از حرامي بهراس
قيمت خود مشکن
قدر خود را بشناس
قدر خود را بشناس ...

گرفتارم، و مبتلا، و در عذاب
مثل همان سبزه‏ها
به یادت هست، در آن روز بهاری و در آن صحرای سبز، پایت به آن سنگ کوبیدی، و آن نیز سماجت نکرد، و به سویی‏افتاد؟
بیچاره سبزه‏ها چه کز کرده بودند،
و هنوز باورشان نمی‏شد که آزادند و رها، و دیگر سایه سنگین آن سنگ را بر سر ندارند و گمانم، کنون قامت کشیده‏اند،و بالا آمده‏اند
و گوارایشان باد
اما من، همچنان مانده‏ام
و پذیرا باش، که سنگ خودیت، بسی سنگینتر است، و نفسم را بریده،
و مجال رشد، و بالا شدن را از من ربوده است. ....

 

بیا در این لحظه  ی نایاب  

تمام دانه های برف را

از پشت پنجره بشماریم

که نه دیگر فصل تکرار میشود

نه دیگر این لحظه  تکرار میشویم

از درد سخـــن گفتــــن و از درد شنیــــدن
با مردم بی درد ندانی که چه دردی ست!!!

 

مهم بودن خوب است ولی

خوب بودن مهم تر است

 با  نور محبت و مهر ورزی

شاهد آب شدن  زمختی برف زشتی ها  خواهیم بود.

امروز برای دیدن هتل آتلانتیس رفتم.

هتل آتلانتیس دبی در یکی از سه جزیره مصنوعی نخل شکل به نام پالم جمیره و با ظرفیت 1،539 اتاق و سوئیت مجلل ساخته شده است.

 

بهای یک شب اقامت در هتل، دست کم 35،000 دلار است.

 

 

 

ایرانی های زیادی  آن روز به بازدید آمده بودند.

 کنار ساحل اونجایی که تا چشم کار میکنه آبی بیکران رویت میشه صفای دیگری داره....به این فکر میکنم که اگر ساحل نبود کجا باید دلسپردگی را تمرین میکردم.

 

زندگي در حرکت است

آری...

                                    

یک تشکر ویژه

گاهی اوقات خداوند به بندگانش هدایایی می‌بخشد، منحصر به‌فرد. شاید این هدایا را نصیب همگان کرده‌باشد اما مهم است که بدانی و بفهمی و قدرشناس آن باشی و نگاه خداوندت را ببینی که به‌رویت می‌خندد و می‌گوید : بنده  من.. برو و با این هدیه‌ات زندگی کن.
یکی از این هدایا،" استاد "خوب است.
در این چندماه اخیر انگار آدم‌هایی از آسمان برایم می‌رسند. آدم هایی با ویژگی‌های منحصر به‌فرد که در تمام طول زندگی‌ام نه دیده بودم و نه شنیده بودم.آدم‌هایی با نگاه متفاوت به‌دنیا. که خرج کردن انسانیت و محبت برایشان ساده باشد. آدم‌هایی که در دوست‌داشتن خست نورزند. بدون تکبر.کسانی که بی‌آنکه صدایشان کنی، حضور یابند. پاره‌ای از هستی‌ات شوند . خودت باشند و خودشان باشی. آدم‌هایی که نه دیر می‌رسند و نه زود ترکت می‌کنند. هستند برای تو. محبت می‌کنند برای تو. عشق می‌ورزند برای تو. نصیحت می‌کنند برای تو. آموزش می‌دهند برای تو. و در تمام این ها نفع شخصی سهمی ندارد مگر لذتی که از این بخشش‌ها نصیب‌شان می‌شود.
این اساتید می‌توانند تمام زندگی باشند یا فقط یک معلم. و من هردو رامیپسندم.

 انسان خوشبختی هستم. داشتن اساتید خوب بزرگ‌ترین نعمت است. هم‌ردیف سلامتی جسم. و از این بابت خدا را شکر میکنم و میگویم: مهربانا.. ممنونم که دستم را گرفتی.. آن زمان که صدایت زدم، پاسخ دادی و آن وقت که  سوال کردم خندیدی و جواب دادی

و من خوشبختم که شک نکردم

واکسن عاطفه رابه روح خود ترزیق کردم

 تا از پذیرش احساسات خارجی محروم شوم..

هرگاه عاطفه ایی جدید به سراغم می آید گلبولهای روحم فعال میشوند و درنبردی جانانه به کشتار عواطف خارجی دست میزنند

 آنگاه پیروزمندانه ...به مقرخویش باز می گردند... 

ومن با همصحبتی بی نظیر همچنان...

 به سنگدلی خود ادامه میدهم.